علم، قدرت و امانتداری سه شاخصه انتخاب قرآنی
![علم، قدرت و امانتداری سه شاخصه انتخاب قرآنی](/files/fa/news/1400/2/17/395234_161.jpg)
به گزارش خبرنگار سرویس حوزه و روحانیت خبرگزاری رسا، حجت الاسلام والمسلمین مهدی رستم نژاد معاون آموزش حوزههای علمیه، با اشاره به تبیین و روشنگری انتخابات با استفاده از آیات و روایات گفت: خداوند چند انتخاب را همراه با معیار در قرآن بیان می کند، دختران شعیب به پدرشان پیشنهاد چوپانی موسی را دادند و برای انتخابشان دومعیار و ملاک بیان کردند که او هم قوی و هم امین است.
وی با اشاره به قصۀ سوره یوسف بیان داشت: یوسف پیامبر هم وقتی که عظمت، علم و کمالش بر عزیز مصر روشن شد او را از زندان آزاد کردند و در نزد فرعون مصر جایگاه و منزلت گرفت، قرآن درباره او دو واژه امین و مکین بکار برده است مکین یعنی دارای منزلت است، پس از تعبیر خواب پادشاه مصر و آزادی از زندان، حضرت یوسف خودش به عزیز مصر پیشنهاد وزارت را داد و این آیه قالَ اجْعَلْنِي عَلى خَزائِنِ الْأَرْضِ إِنِّي حَفِيظٌ عَلِيمٌ برای کسانی است که خودشان کاندیدا می شوند، معیار حضرت یوسف برای قرار دادن خزائن مصر یا زمین بدست او حفیظ یعنی امانت دار بودن است و علیم یعنی متخصص، عالم و کاربلد در کشور داری است.
معاون آموزش حوزههای علمیه با اشاره به اینکه سومین معیار از طرف خداوند است، اظهار داشت: قرآن در ماجرای انتخاب طالوت می فرماید ان الله اصطفی و زادهم فی العلم و الجسم، یعنی دانش کار و توانایی اجرا هم دارد. در هر کار و هر پستی چوپانی باشد یا کشورداری که انسان بخواهد برعهده بگیرد، بر اساس جمع این سه داستان و سه نکته باید عالم، توانا و امانتدار بود.
حجت الاسلام رستم نژاد در پایان با اشاره به حدیث انا مدینه العلم و علی بابها ابراز داشت: خدا در غدیر با چه معیاری انتخاب کرد، در همۀ اهل عالم از ابتدا تا انتها بگردیم در بین همۀ مقربان درگاه الهی، اشجع الناس، اعلم الناس، اعرف الناس از امیرالمومنین(ع) غیر از رسول مکرم اسلام(ص) پیدا نمی شود، پیامبر خدا(ص) فرمود" انا مدینه العلم و علی بابها"، در شجاعت و دلاوری آنقدر ویژه و ممتاز است که فریاد آسمانیان و کروبیان را برانگیخت "لافتی الا علی لا سیف الا ذوالفقار" اما نوزده رمضان فریاد دیگری از آسمان برخواست، تهدمت والله ارکان الهدی، پایه های هدایت فرو ریخت و امیرالمومنین(ع) به شهادت رسید، این معیار انتخاب خدا در غدیر است، چگونه اهل سقیفه این همه فضایل را ندیدند.