۱۳ بهمن ۱۴۰۴ - ۰۹:۳۰
کد خبر: ۸۰۵۲۸۸
یادداشت؛

شهادت دو روحانی بسیجی شیراز، سندی بر حقانیت روحانیت انقلابی

شهادت دو روحانی بسیجی شیراز، سندی بر حقانیت روحانیت انقلابی
فارس- شهادت مظلومانه حجت‌الاسلام علیرضا حقیقی و حجت‌الاسلام سید علی حسن هادی‌پور از روحانیون حوزه علمیه فارس، در جریان اغتشاشات و اقدامات تروریستی اخیر، سندی زنده بر این حقیقت است که روحانیت انقلابی هنوز هم در خط مقدم دفاع از مردم ایستاده است.

به گزارش خبرنگار خبرگزاری رسا در فارس، بار دیگر، تاریخ انقلاب اسلامی با خون نوشته شد؛ با خون روحانیونی که عمامه را نه نشانه جایگاه، که پرچم جهاد و مسئولیت می‌دانند. شهادت مظلومانه حجت‌الاسلام علیرضا حقیقی و حجت‌الاسلام سید علی حسن هادی‌پور از روحانیون حوزه علمیه فارس، در جریان اغتشاشات و اقدامات تروریستی اخیر، سندی زنده بر این حقیقت است که روحانیت انقلابی هنوز هم در خط مقدم دفاع از مردم ایستاده است؛ بی‌ادعا، بی‌هیاهو و تا پای جان.

دشمن سال‌هاست که تلاش می‌کند روحانیت را از مردم جدا نشان دهد، اما هر قطره خون یک روحانی شهید، این توطئه را باطل می‌کند. این دو شهید عزیز، نه پشت میز، که در میدان خطر، نه با شعار، که با عمل، معنای «خدمت به مردم» را تفسیر کردند. آنان ثابت کردند که بسیجی بودن یک لباس نیست، یک هویت است؛ هویتی که آرامش مردم را بر جان خویش مقدم می‌دارد.

اغتشاشات و اقدامات کور تروریستی، صرفاً آشوب خیابانی نبود؛ تهاجمی همه‌جانبه به امنیت، ایمان و انسجام ملی بود. در چنین شرایطی، روحانیون و طلاب بسیجی، با تکیه بر ایمان، بصیرت و پیوند عمیق با مردم، به میدان آمدند تا نگذارند آتش ناامنی، خانه‌ها و دل‌های مردم را بسوزاند. آنان به‌خوبی فهمیده‌اند که امروز، حفظ امنیت مردم، خود یک فریضه الهی است.

شهادت این دو روحانی مجاهد، پیام روشنی دارد: دشمن، از روحانیت انقلابی می‌ترسد. می‌ترسد از عمامه‌ای که کنار مردم است، از طلبه‌ای که در دل محله‌ها نفوذ دارد، از روحانی‌ای که هم زبان هدایت است و هم بازوی دفاع. و این ترس، دلیل روشنی است بر حقانیت این مسیر.

روحانیون و طلاب بسیجی، وارثان همان خطی هستند که از مدرسه فیضیه تا جبهه‌های دفاع مقدس امتداد داشت؛ خطی که در آن، علم با عمل، و تقوا با شجاعت گره خورده است. خون شهدای حوزه علمیه فارس، این مسیر را زنده‌تر و مسئولیت‌ها را سنگین‌تر کرد.

امروز، جامعه حوزوی و انقلابی بیش از هر زمان دیگری باید به این حقیقت افتخار کند که فرزندانش، سپر بلای مردم‌اند. پاسداشت این شهدا، تنها در سوگواری خلاصه نمی‌شود؛ بلکه در ادامه دادن راه آنان، در ایستادگی مقابل فتنه، در روشنگری، و در دفاع بی‌وقفه از امنیت و آرامش ملت معنا پیدا می‌کند.

بی‌تردید، خون این شهدای روحانی، نهال امنیت مردم را آبیاری خواهد کرد و روحانیت انقلابی را مصمم‌تر از همیشه، در مسیر خدمت، مقاومت و شهادت به پیش خواهد برد.

ارسال نظرات