قطع یا کنترل؟ پرسشی حقوقی سیاسی درباره قدرت آمریکا بر درآمد نفت عراق
پیام آمریکا صرفاً متوجه یک فرد یا یک نام خاص نیست؛ بلکه مستقیماً اصلِ امکان تصمیم مستقل برای عراق را هدف گرفته است.
به گزارش خبرنگار خبرگزاری رسا در نجف اشرف، مقامهای دولت ترامپ هفته گذشته در ترکیه با علی العلاق، رئیس بانک مرکزی عراق، دیدار کرده و پیامی روشن به او دادهاند که اگر بغداد به سمت انتخاب نوری المالکی بهعنوان نخستوزیر برود، آمریکا جلوی دسترسی عراق به درآمدهای نفتیاش را که در حسابهای فدرال رزرو نیویورک نگهداری میشود، خواهد گرفت.
اما واقعیت این است که از نظر قانونی، آمریکا میتواند:
روند انتقال را کند کند
این پولها را موقتاً بلوکه یا مشروط کند
یا انتقال را با فشارهای سیاسی گره بزند
اما به طور کامل و دائمی "نپرداختن" بدون پشتوانه حقوقی، برای آمریکا تبعات سنگین دارد که بعید به نظر میآید.
در مقابل، دولت عراق از نظر نظری میتواند برای کاهش این فشار، به سمت تنوعبخشی ارزی حرکت کند؛ یعنی استفاده از ارزهایی مانند یورو، یوان، درهم یا روپیه در مبادلات خارجی. اما چنین راهحلی، بیش از آنکه یک تصمیم فنی ساده باشد، نیازمند زیرساخت مالی، توافقات بینالمللی و تحمل هزینههای سیاسی و اقتصادی کوتاهمدت است.
در این چارچوب، سخن گفتن از بیطرفی عراق و دور نگه داشتن کشور از تنشهای منطقهای، بیش از آنکه یک راهبرد عملی باشد، به شعاری مصرفی برای افکار عمومی داخلی شباهت دارد. واقعیت این است که وقتی شریان اصلی درآمدی کشور در خارج از مرزها و تحت کنترل دیگران قرار دارد، استقلال تصمیمگیری بهشدت محدود میشود. پیام آمریکا نیز صرفاً متوجه یک فرد یا یک نام خاص نیست؛ بلکه مستقیماً اصلِ امکان تصمیم مستقل برای عراق را هدف گرفته است.
ارسال نظرات