اهل آخرت هیچ دل مشغولی به غیر از خدا ندارند
![درس اخلاق آيت الله مصباح يزدي در حسينيه امام خميني(ره) قم](/Original/1392/04/21/IMAGE635092696312343750.jpg)
به گزارش خبرنگار خبرگزاری رسا، آیت الله محمدتقی مصباح یزدی عضو جامعه مدرسین حوزه علمیه قم شب گذشته در آخرین جلسه درس اخلاق ویژه ماه مبارک رمضان در حسینیه امام خمینی(ره) قم، به ادامه شرح حدیث معراج پرداخت و اظهار داشت: خداوند در ادامه ویژگی های اهل آخرت می فرماید، اینها در مقابله با دام های شیطانی و وسوسه های نفسانی روزی هفتاد بار جان می دهند.
وی افزود: یعنی آنچنان در برابر فشار غرائض و خواسته های مردم عمل می کنند که انگار برای هر یک از آنها یک بار جان می دهند، برای این که جهاد با نفس و مخالفت با هوا و هوس می کنند.
رییس مؤسسه آموزشی و پژوهشی امام خمینی(ره) با بیان این که بسیاری از ما اهل چنین درجاتی نیستیم، گفت: اینها را می خوانیم تا قله را ببینیم و به طرف آن حرکت کنیم؛ ما خیلی هنر کنیم می توانیم گناه نکنیم نه این که هرچه دلمان می خواهد و با هر هوای نفسی مقابله کنیم.
اهل آخرت بدنی بسیار نحیف دارند اما در عبادت چون ساختمان محکمی هستند
نماینده مردم تهران در مجلس خبرگان رهبری در بیان یکی دیگر از ویژگی های اهل آخرت، ابراز داشت: خداوند می فرماید وقتی اینها را می بینید خیال می کنید که نمی توانند خود را در برابر باد نگه دارند و می لرزند از بس که لاغر و نحیف اند اما در عبادت من مانند«بنیان مرصوص»یعنی ساختمانی آهنی و محکم هستند.
استاد اخلاق حوزه علمیه قم ادامه داد: مردم وقتی این افراد را در حال عبادت می بینند تعجب می کنند که چه گونه یک آدم بسیار نحیف تا این اندازه می تواند عبادتش را طول دهد؟! جوان برومند و قوی اگر نماز امام جماعت چند دقیقه ای بیشتر طول بکشد خسته می شود اما او ساعت ها می ایستد نه خستگی و نه تزلزلی در عبادت دارد.
آیت الله مصباح یزدی با اشاره به نحوه عبادت مرحوم آیت الله بهجت گفت: می گویند قنوت آخرین نمازی که ایشان در مسجد مقدس جمکران خواندند 45 دقیقه طول کشیده است؛ او کسی بود که با زحمت راه می رفت، ما 40 سال پیش از این بخاطر ضعف بدنی و بیماری ای که در اثر تجویز داروی اشتباهی مبتلا شده بودند، نگران سلامتی ایشان بودیم؛ با این حال سر درس می رفت و آن گونه به عبادت می پرداخت.
روح انسان در اثر تمرین و تمرکز می تواند بر قوای بدنی مسلط شود
وی در پاسخ به این پرسش که این افراد چنین توانی را از کجا آورده اند؟ بیان داشت: روانشناسان می گویند روح انسان در اثر تمرکز، ریاضت و تمرین می تواند بر قوای بدنی خود مسلط شود؛ نظیر کارهایی که مرتاض های هندی انجام می دهند، آنها برای اغراض نفسانی خود این کارها را می کنند اما اولیاء و بندگان خاص خدا در اثر عبادت و اطاعت خدا به چنین نیرویی دست پیدا می کنند.
عضو جامعه مدرسین حوزه علمیه قم با اشاره ماجرای عبادت مرحوم آیت الله نخودکی اصفهانی، گفت: خادم حرم امام رضا(ع)نقل کرده است که ایشان شب ها به پشت بام حرم می رفت و نزدیک گنبد مشغول عبادت می شد؛ یکی از شب های سرد زمستان که احتمال بارش برف بود نتوانستم به ایشان بگویم که از عبادت منصرف شوند؛ هرچه صبر کردم که ایشان از رکوع بلند نشد و عبادتش طول کشید مقداری هیزم برای این که خودش را گرم کند گذاشتم و رفتم، نزدیک سحر آمدم دیدم هنوز در رکوع هستند و بر روی پشتشان یک وجب برف نشسته است.
اهل آخرت هیچ دل مشغولی به غیر خدا ندارند
رییس مؤسسه امام خمینی(ره) در بیان ادامه روایت گفت: خدا می فرماید وقتی در این حال به قلبش نگاه می کنم می بینم دل مشغولی نسبت به هیچ مخلوقی ندارد و همه توجهش معطوف من است.
نماینده مردم تهران در مجلس خبرگان رهبری افزود: در پایان روایت خداوند می گوید که با چنین بنده ای چگونه برخورد می کند؛ می فرماید قسم به عزت و جلالم زندگی خوب و دلنشینی برای اینها مهیا می کنم، خودم قبض روحش می کنم و کارش را به فرشتگان واگذار نمی کنم.
استاد اخلاق حوزه علمیه قم با اشاره به آیه«قُلْ یَتَوَفَّاکُمْ مَلَکُ الْمَوْتِ»گفت: قرآن می فرماید ملک الموت انسان را قبض روح می کند؛ از آیه ای دیگر و برخی روایات معلوم می شود که عزرائیل مسؤول اصلی قبض روح است که برای انجام این کار فرشتگان زیادی را تحت امر خود دارد.
بندگان خالص را خود خدا قبض روح می کند
آیت الله مصباح یزدی ادامه داد: در بعضی روایات آمده است که خدا برخی بندگان را خودش قبض روح می کند زیرا که آنقدر مقام و موقعیتشان از مخلوقات دیگر از جمله جبرئیل، میکائیل، اسرافیل و عزرائیل بالاتر است؛ اگر بنده ای از حد فرشتگان بالاتر رفته باشد اینجا دیگر فرشته راه ندارد و نمی تواند قبض روح کند.
وی با بیان آیه«اللَّهُ یَتَوَفَّى الْأَنْفُسَ حِینَ مَوْتِهَا»گفت: فرشتگان چون به امر خدا قبض روح می کنند بنابراین در اینجا نیز می توان گفت که خداوند قبض روح می کند اما در این روایت می فرماید مستقیما و بدون واسطه خود خدا این کار را انجام می دهد.
عضو جامعه مدرسین حوزه علمیه قم اظهار داشت: هنگام مرگ اهل آخرت خداوند همه درهای آسمان را به روی آن ها باز می کند تا از هر دری که خواستند وارد بهشت شوند؛ قرآن می گوید آسمان درهایی دارد کفار نمی توانند از آنها عبور کنند«لاَ تُفَتَّحُ لَهُمْ أَبْوَابُ السَّمَاءِ وَ لاَ یَدْخُلُونَ الْجَنَّةَ حَتَّى یَلِجَ الْجَمَلُ فِی سَمِّ الْخِیَاطِ»هر وقت دیدید شتر ار سوراخ سوزن عبور کرد اینها نیز می توانند یعنی محال است که بتوانند و این درها برویشان بسته خواهد شد.
اهل آخرت همه حجاب های بین خود و خدا را کنار می زنند
رییس مؤسسه امام خمینی(ره) با استناد به روایتی گفت: غیر از درهای آسمان ها، عرش و کرسی بین مخلوقات و ذات خدا حجاب هایی است که به دو دسته ظلمانی و نورانی تقسیم می شوند؛ خدا می فرماید این مؤمنی که اهل آخرت است حجاب ها را کنار می زند و بین من او دیگر پرده ای نمی ماند.
نماینده مردم تهران در مجلس خبرگان رهبری تصریح کرد: خدا می فرماید به یمن ورود روح این مهمان عزیز دستور می دهم بهشت زینت شود، به حورالعین دستور می دهم آماده زفاف شوند، ملائکه سرود خوان هستند و برای روح مؤمن صلوات می فرستند؛ به درختان بهشت دستور می دهم میوه بیاورند، به میوه ها دستور می دهم آویزان و در دست رس باشند، دستور می دهم کوه هایی از مشک و کافور را بدون آتش روشن و بُخور دهند، وقتی وارد بهشت شد خوش آمد می گویم.
استاد اخلاق حوزه علمیه قم گفت: در ادامه خدا به پیامبر(ص) می فرماید کاش بودی و می دیدی که چگونه ملائکه صف کشیده اند و این روح را دست به دست می برند و تبرک می جویند و مسرور می شوند از این که با او ملاقات کرده اند؛ اینها کسان هستند که باور کردند دنیا یک سفر است و هدف جای دیگری است و دائم خودشان را برای آنجا آماده می کنند و تمام فکرشان متوجه خداوند است.
توجه غیر خدا اگر بخاطر خدا باشد منافاتی با توحید در محبت ندارد
آیت الله مصباح یزدی با تأکید بر این که فکر انسان اگر به خاطر خدا متوجه دیگری شود منافاتی با توجه نسبت به خدا ندارد، بیان داشت: در شب معراج نیز وقتی پیامبر(ص)به جایی وارد شد که دیگر جبرئیل نمی توانست از آن بالاتر برود، خداوند متعال به زبان و لحن کلام امیرالمؤمنین(ع) با او سخن گفت و فرمود با زبان کسی صحبت می کنم که بهترین دوست ترین دوست مخلوق من و دوست ترین دوست تو است.
وی افزود: هرکس پیامبر(ص)، علی(ع) و کسان دیگری را به خاطر اطاعت از خدا دوست بدارد و خیر ایشان را بخواهد، این کارش در راستای محبت خداوند است و دل مشغولی به غیر محبوب نیست و برای توحید در محبت نیز مزاحمتی ندارد.
عضو جامعه مدرسین حوزه علمیه قم ادامه داد: از کارهای دنیا هر چیزی را که برای آخرت باشد، دوستی با خدا است مانند محبتی نسبت به پدر و مادر یا استاد داریم، اگر اینها بخاطر خدا باشد، دل مشغولی به خدا محسوب می شود./928/پ200/ج